نمونه پایان نامه حقوق : حقوق بین الملل

از یکدیگر تمییز داده نمی‌شده‌اند ولی در آغاز قرن نوزدهم در اثر تعریفی جداگانه که حقوق داخلی کشورها برای هر یک ارائه دادند، از هم جدا نشدند با این حال دو مفهوم، هر یک نشان دهندۀ ارتباط شخص با دولتی معین می‌باشند، در تابعیت به لحاظ آنکه جمعیت تأسیس کنندۀ دولت را اتباع تشکیل می‌دهند ودر اقامتگاه به لحاظ آنکه جا و مکان شخص در سرزمین متعلق به دولت، واقع می‌باشد. با جدا بودن این دو مفهوم از یکدیگر اینک ممکن است اقامتگاه شخص در خارج از قلمرو و دولت متبوع او واقع شده باشد، در این حالت این موقعیت برای وی پیش می‌آید که او از حیث تابعیت به یک دولت و از حیث اقامتگاه به دولتی دیگر وابسته باشد بدون اینکه این وابستگی دو جانبه در اعتبار تابعیت یا اقامتگاه او خللی وارد سازد.( سلجوقی،1383)
به قول بعضى دانشمندان «اقامتگاه» در مفهوم داخلى مکمل هویت شخص است و هرجا که عوامل هویتى شخص را ردیف مى کنند «اقامتگاه» را هم مى افزایند. (نام، نام فامیل، نام پدر، شغل، اقامتگاه) به این ترتیب هویت و مشخصات فرد دقیقاً معلوم مى شود و در مواقع لزوم آثار حقوقى بر آن مترتب مى گردد. اما چنانچه «اقامتگاه» را از نظر حقوق بین المللى ملاحظه کنیم و اگر گفته شود فلان شخص «اقامتگاهش» افغانستان است و آن دیگرى «اقامتگاهش» کانادا است، «اقامتگاه» عبارت خواهد بود از مکان معین در یک کشور که یک رابط مادى و حقوقى بین شخص و آن کشور ایجاد مى نماید و همانگونه که ذکر شد بر خلاف «تابعیت» که یک رابط معنوى بین دولت و فرد است و تعلق شخص به کشور معینى را مى رساند. بنابر این اقامتگاه در حقوق بین الملل خصوصى به مفهوم ارتباط شخص با دولتى است که به وسیله آن افراد قلمرو خود را از سایر اشخاص جدا مى سازد، و هر کشورى با مشخص نمودن افراد مقیم در قلمرو خود یک نفع سیاسى را مد نظر دارد.شخص مقیم کشور عراق یعنى کسى که تحت لواى حاکمیت عراق قرار گرفته است و لو تبعه افغانستان نباشد.
بند اول – ملاکهاى تفکیک تابعیت و اقامتگاه

دانلود پایان نامه
برای دانلود متن کامل پایان نامه ، مقاله ، تحقیق ، پروژه ، پروپوزال ،سمینار مقطع کارشناسی ، ارشد و دکتری در موضوعات مختلف با فرمت ورد می توانید به سایت  40y.ir  مراجعه نمایید
رشته حقوق همه گرایش ها : عمومی ، جزا و جرم شناسی ، بین الملل،خصوصی…

در این سایت مجموعه بسیار بزرگی از مقالات و پایان نامه ها درج شده که قسمتی از آنها به صورت رایگان و بقیه برای فروش و دانلود درج شده اند

1 ـ در تابعیت رابطه سیاسى، حقوقى و معنوى بین شخص و دولت معینى وجود دارد، در حالى که اقامتگاه به رابطه مادى و مدنى اشاره شده است.
2 ـ در تابعیت رابطه بین شخص و دولت معینى است، در حالى که در اقامتگاه رابطه شخص را به نقطه معینى از قلمرو دولتى مشخص مى سازد.

3 ـ در تابعیت اراده شخص تأثیر ندارد و نقش شخص محدود به حدى است که قانون اجازه مى دهد، ولى در اقامتگاه، استقرار و یا تغییر در آن به اراده فرد بستگى دارد، چنانچه امروزه افراد زیادى در غیر کشور متبوع خود اقامت و پناهندگى دارند، اما هیچ گونه دلیل به اخراج اجبارى آنها از کشور محل اقامتشان از نظر نزاکت و اصول حقوق بین الملل مشروعیت ندارد.
بند دوم – اقامتگاه در نظام حقوقی ایران
اگر اشخاص ناگزیرند برای رفتن از کشوری به کشور دیگر و اقامت در آنجا از دولت‌ها روادید ورود و پروانه اقامت بگیرند این‌گونه اجازه‌ها به معنای آن نیست که در تغییر خود اقامتگاه موافقت دولت شرط است.
اقامتگاه به مفهوم جایگاه حقوقی شخص در یک کشور و از مفاهیم حقوقی مشترک در حقوق داخلی و حقوق بین‌الملل است. مع‌الوصف در این ارتباط تعاریف متعددی توسط حقوقدانان ارائه شده است. چرا که گستردگی نقش اقامتگاه در این دو نوع حقوق یکسان نیست و تعریف آن هم نمی‌تواند همواره یکسان باشد. برخى از حقوقدانان اقامتگاه را «رابطه مادى و حقوقى که شخص را بدون توجه به تابعیت به قسمتى از خاک یک دولت پیوند مى‌دهد» مى‌دانند. بر حسب تعریف منعکس در ماده 1002 قانون مدنی« اقامتگاه هرشخص عبارت از محلی است که شخص در آنجا سکونت داشته و مرکز مهم امور او نیز در آنجا باشد و اگر محل سکونت شخص غیر از مرکز امور مهم او باشد مرکز مهم امور او اقامتگاه محسوب می‌شود». از تعریف چنین استنباط می‌شود که محلی که شخص در آنجا دارای ارتباط پایدار است اقامتگاه وی تلقی می‌شود. اصول سه گانه‌ای در مبحث اقامتگاه وجود دارد که بدین شرح است:
1- هر شخص باید اقامتگاه معینی داشته باشد بدین معنی که هر فردی به محض تولد باید دارای اقامتگاه معینی باشد، یعنی همان‌طور که شخص در آغاز زندگی تابعیت کشور معینی را دارد، همان‌طور باید در زمان تولد، به یک مکان معین تعلق داشته باشد. استثنائات این قاعده نادر است و تقریبا تمام قوانین کشورها لااقل اقامتگاه پدر و مادر را در هنگام تولد به طفل تحمیل می‌کند.
2 – هیچ شخصی نباید بیش از یک اقامتگاه داشته باشد. در ماده 1003 قانون مدنی تصریح شده است ؛ که هیچ کس نمی‌تواند بیش از یک اقامتگاه داشته باشد. چون اقامتگاه برای تمایز اشخاص از یکدیگر و تسهیل روابط حقوقی آنان است تعدد آن با این منظر منافات دارد.
3– اقامتگاه یک امر همیشگی نیست. این بدان معناست که هر کس می‌تواند در دوران زندگی خود اقامتگاهش را تغییر دهد ( صرف نظر از اقامتگاه اجباری که جنبه استثناء دارند ). تغییر اقامتگاه به معنای انتقال آن از یک کشور به کشور دیگر از سوی دارنده آن در جامعه بین المللی امری مرسوم و پذیرفته شده است. بنابر این از حیث قابل تغییر بودن اقامتگاه تفاوتی میان این مفهوم و تابعیت دیده نمی‌شود. تفاوت آنها در این باره در آن است که اگر تغییر تابعیت، یعنی از دست دادن تابعیت یک دولت و به دست آوردن تابعیت دولت دیگر بدون موافقت هر یک از دو دولتی که این تغییر به او مربوط است امکان‌پذیر نیست. در اقامتگاه اراده دارنده آن به همراه عمل مادی تغییر جا از یک محل به محل دیگر برای حصول این تغییر به نظر کافی است. اگر اشخاص ناگزیرند برای رفتن از کشوری به کشور دیگر و اقامت در آنجا از دولت‌ها روادید ورود و پروانه اقامت بگیرند این‌گونه اجازه‌ها به معنای آن نیست که در تغییر خود اقامتگاه موافقت دولت شرط است. این نکته از سوی قانونگذار ایران در ماده4 قانون ورود و اقامت اتباع خارجه در ایران که درباره شرط صدور پروانه اقامت دائم برای بیگانگان در ایران وضع شده، به این عبارت ملحوظ شده است :

« اقامت دائم در صورتی است که خارجی در خاک ایران اقامتگاه دائمی‌اختیار کرده باشد.» بنابراین هنگامی‌که دولت ایران برای صدور پروانه اقامت دائم برای بیگانگان اقدام می‌کند، افزون بر شرایط پیش بینی شده در ماده 5 آیین نامه قانون یاد شده باید این شرط راهم احراز کند که آیا آنان در ایران اقامتگاه قانونی، یعنی اقامتگاهی که تعریف آن در قانون ایران آمده است، اختیار کرده اند یا نه.
همانطور که در بالا ذکر گردید میان تابعیت و اقامتگاه تفاوت هایی وجود دارد.به همین دلیل است که در بیشتر کشورهای دنیا از جمله ایران قوانین مشخص و جداگانه ای هرچند محدود به تصویب رسیده است.
کتاب چهارم از جلد دوم قانون مدنی از ماده 1002 تا 1010 اختصاص به اقامتگاه دارد.و اقامتگاه مد نظر در این پایان نامه اقامتگاه افراد حقیقی است.

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *