مشاهده و یا شنیده ایم که باشگاه‌ها و موسسات ورزشی مختلف به دلیل آشوب طلبی و فحاشی‌ها و خساراتی که تماشاگران هوادار این باشگاه‌ها نموده‌اند با محرومیت‌های سنگینی از قبیل جزای نقدی و حتی محرومیّت از بازی در استادیوم اختصاصی خود ـ اعم از بازی با تماشاگر یا بی تماشاگر ـ مواجه گردیده‌اند.
برای مثال در یکی از جدیدترین آرای انضباطی کمیته انضباطی فدراسیون فوتبال ایران، به دلیل ورود تماشاگران به داخل زمین بازی و ضرب و شتم داور، در جریان بازی تیم‌های چوکای تالش و شهرداری دزفول از سری مسابقات لیگ دسته دوم کشور، کمیته انضباطی فدراسیون فوتبال ضمن اعلام نتیجه 3 بر صفر به سود تیم میهمان (شهرداری دزفول)، این باشگاه را به پرداخت مبلغ 30 میلیون ریال جریمه نقدی و برگزاری کلیه مسابقاتی که این تیم میزبان است در شهری دیگر از استان گیلان – به غیر از تالش ـ محکوم نمود. ضمن این که از تیم فوق 3 امتیاز نیز کسر گردید.207
بند 4 ماده 22 آیین نامه انضباطی فدراسیون فوتبال مصوب 1390 در این رابطه مقرر داشته است: “شعارهای غیراخلاقی و خلاف شأن، توسط تماشاگران یا عوامل هر تیم، موجب محکومیت باشگاه به پرداخت جریمه نقدی تا یکصد میلیون ریال خواهد بود و در صورت عدم تأثیر تنبیه مذکور، محرومیت از انجام مسابقه در زمین خودی یا الزام به برگزاری مسابقه در زمین بی طرف یا الزام به برگزاری مسابقه بدون حضور تماشاگر و یا کاهش امتیاز، اعمال خواهد شد.”
بند 5 ماده مذکور نیز مقرر داشته است: “پرتاب اشیای متفرقه یا وسایل آتش‌زا و انفجاری در هنگام انجام مسابقه یا بین دو نیمه توسط تماشاگران یا عوامل هر تیم، در صورت احراز موجب پرداخت جریمه نقدی از ده میلیون ریال تا دویست میلیون ریال خواهد بود و در صورت تکرار و عدم توجه به تذکرات ابلاغ شده، مستوجب محرومیت از انجام مسابقه در زمین خودی و یا محرومیت از حضور تماشاگر و یا کاهش امتیاز خواهد شد.”
بند 7 نیز مقرر می‌دارد: “هجوم هواداران منتسب به هر تیم به داخل ورزشگاه در زمان برگزاری مسابقه که موجب قطع مسابقه توسط داور شود در صورت احراز، علاوه بر بازنده کردن تیم مربوطه (با نتیجه سه بر صفر و در صورتی که هنگام قطع مسابقه نتیجه تیم مقابل بهتر از این بوده باشد یا همان نتیجه برنده اعلام شده) و علاوه بر این محکومیت تیم یا باشگاه مورد نظر را به پرداخت جریمه نقدی از ده میلیون تا یکصد میلیون ریال در پی خواهد داشت.”
تبصره 2 ماده مزبور نیز مقرر داشته : “در تخلفات مربوط به تماشاگران کمیته انضباطی می‌تواند علاوه بر تعیین جریمه برای باشگاهی که هواداران منتسب به آن باشگاه مرتکب تخلف شده‌اند به محرومیت هواداران از حضور در ورزشگاه یا محرومیت از انجام مسابقه در زمین خودی و یا الزام به برگزاری مسابقه در زمین بی طرف و یا به کسر امتیاز ، حکم صادر نماید.”
همچنین کمیته انضباطی فدراسیون فوتبال جمهوری اسلامی ایران در یکی از آرای خود به دلیل تخلف دو بازیکن پرسپولیس تهران در جریان بازی با داماش گیلان از سری مسابقات موسوم به لیگ برتر که اقدام به حرکات زننده و دور از اخلاق و شأن حرفه‌ای نموده بودند علاوه بر جریمه نقدی و محرومیت بازیکنان مزبور، باشگاه و موسسه ورزشی مربوطه را به دلیل آن چه که مسامحه مسئولین باشگاه نامیده شده، به پرداخت مبلغ 200 میلیون ریال جریمه نقدی محکوم نمود.208
به هر صورت ماده 21 آیین نامه مذکور تنبیهات اشخاص حقوقی را به شرح ذیل عنوان کرده است:
1. تذکر کتبی
2. توبیخ شفاهی یا کتبی با درج در پرونده
3. جریمه نقدی تا مبلغ سیصد میلیون ریال
4. عدم اجازه نقل و انتقال
5. الزام به برگزاری مسابقه بدون حضور تماشاگر
6. الزام به برگزاری مسابقه در زمین بی طرف
7. محروم نمودن از انجام مسابقه در ورزشگاه خاص یا استادیوم خودی
8. کسر امتیاز
9. تغییر نتیجه مسابقات و بازنده نمودن با نتیجه سه بر صفر
10. اخراج از مسابقات
11. تنزل به دسته پایین تر
12. حذف تیم از دوره مسابقات
13. محروم نمودن از دور مسابقات
14. تکرار مسابقه
15. الزام به استرداد جوایز (مدال، کاپ، وجه نقد)
16. سقوط تیم به رده پایین‌تر در صورتی که در تعهد باشگاه ها، شرط سقوط پیش بینی شده باشد.
حال در این جا به تعهداتی که باشگاه‌ها نسبت به ورزشکاران و مربیان خود دارند می‌پردازیم، که عدم انجام این تعهدات منجر به مسئولیت انتظامی باشگاه‌ها می‌شود.
ـ تعهدات باشگاه نسبت به ورزشکاران
باشگاه در خصوص ورزشکاران تحت استخدام خود تعهداتی را به عهده دارد که این تعهدات ممکن است در قرارداد و یا به موجب آیین‌نامه‌ها و دستورالعمل‌های فدراسیون پیش‌بینی و مقرر شده باشد.
ـ پرداخت حق الزحمه براساس قرارداد و یا به موجب دستورالعمل و آیین‌نامه‌های مربوطه
پرداخت دستمزد و حق‌الزحمه به ورزشکاران به عنوان یکی از اساسی‌ترین و مهم‌ترین تعهدات قراردادی باشگاه‌های ورزشی تلقی می‌گردد چرا که آن خود به منزله عوض قرارداد منعقده میان ورزشکار و باشگاه می‌باشد.
با توجه به آن چه که گفتیم بازیکن یا ورزشکار، کارگر باشگاه محسوب می‌شوند اما در خصوص شمول برخی مقررات قانون کار و تأمین اجتماعی مانند پرداخت دستمزد و حق سنوات و مانند آن باید اذعان کرد که درست است که بازیکن کارگر باشگاه محسوب می‌شود اما در این خصوص مقررات و ایین‌نامه‌های خاصی وجود دارد که به طور خاص در این زمینه حکم فرما می‌باشد به نوعی می‌توان گفت که قرارد
اد بازیکن با باشگاه نوعی قرارداد موقت می‌باشد که محدود به زمان خاصی است و بعد از آن دیگر آثاری را به دنبال ندارد که بخواهیم در خصوص حق سنوات و … بحث و کنکاش نماییم.
به هر صورت در خصوص دستمزدهای پرداختی به ورزشکاران به ویژه در ورزش فوتبال به موجب ماده 8 آیین‌نامه نقل وانتقالات بازیکنان (لیگ حرفه‌ای فوتبال) مبلغ پیش قرارداد که نمی‌تواند بیش از 40% کل قرارداد باشد، فقط به بازیکنانی با شرایط زیر پیش پرداخت می‌شود:
1. قرارداد او بیش از حداقل 6 ماه باشد.
2. هرگاه بازیکنی قرارداد بیش از یکسال ببندد می‌توان پیش قرارداد او را در اقساط مساوی سالانه پرداخت کرد.
مطابق ماده 6 از فرم چاپی شکل قرارداد باشگاه و بازیکن (سازمان لیگ حرفه‌ای)، بازیکن برای مدت یکسال قرارداد پیش پرداخت در دو قسط مساوی دریافت می‌کند که قسط اول به موقع عقد قرارداد و قسط دوم، رأس 6 ماه از شروع قرارداد بازیکن پرداخت می‌شود. در صورتی که قرارداد کمتر از یک سال باشد پیش پرداخت وجود نخواهد داشت و در صورتی که بیش از یک سال باشد در هر سال، در دو قسط مساوی و قسط اول در سالگرد عقد قرارداد و قسط دوم 6 ماه بعد بایستی پرداخت گردد. حقوق هفتگی بازیکنان در صورتی به بازیکنان پرداخت می‌گردد که در لیست 25 نفره باشگاه در فصل مسابقات لیگ قرار گیرد.
همان طور که ملاحظه گردید تعهد به پرداخت به موقع دستمزد یکی از وظایف اصلی باشگاه‌ها در قبال بازیکنان می‌باشد که معمولاً در قراردادها، بازیکنان بر روی آن تأکید ویژه می‌باشد.
البته در راستای جلوگیری از پرداخت‌های نا بهنجار و خارج از عرف، در سال 1389 سازمان لیگ حرفه‌ای فوتبال، اقدام به صدور بخشنامه‌ای کرد که به موجب آن با تعیین مبلغ حداکثر سقف قرارداد، پرداخت‌های بیش از آن را ممنوع اعلام نمود و باشگاه‌ها و بازیکنان را از توافق بر مبلغی بیش از سقف قرارداد (مبلغ 350 میلیون تومان) منع کرد و ضمانت اجرای آن‌را محرومیت و جریمه برای بازیکنان و باشگاه‌ها و مؤسسات ورزشی قرارداد.209
تبصره یک ماده 180 آیین‌نامه انضباط فدراسیون فوتبال جمهوری اسلامی ایران مصوب 1388 مقرر می‌دارد: “… در صورت اختلاف سقف قرارداد داخلی با قرارداد ثبت شده در فدراسیون فوتبال، هر یک از طرفین به پرداخت 20% از ارزش قرارداد مذکور در حق فدراسیون فوتبال جریمه خواهند شد.210
نکته‌ای که قابل ذکر است این است که معمولاً بازیکنان در قراردادهای خود این شرط را می‌گنجانند که در صورت عدم پرداخت منظم و مقرر بین طرفین در موعدهای مزبور، آن‌ها این حق را دارند که در تمرینات باشگاه شرکت نکنند.
به هر صورت در صورت نپرداختن به موقع مبلغ قرارداد، ممکن است باشگاه به عنوان کارفرما در صورت تحقق سایر شروط مسئولیت قراردادی مسئولیت پیدا کند.
ـ تعهد به فراهم کردن امکانات لازمه و نیز ایمنی تجهیزات ورزشی
از وظایف مهم باشگاه‌ها و مؤسسات ورزشی فراهم نمودن کلیه امکانات لازمه و نیز ایمنی این امکانات می‌باشد. بند 2 ماده 6 فرم قراردادهای بازیکنان فوتبال فراهم آوردن کلیه امکانات و وسایل برای انجام تمرین را جزء یکی از تعهدات باشگاه بر شمرده است که البته این تعهد جزو تعهدات قانونی باشگاه‌ها می‌باشد که حتی در صورت عدم پیش‌بینی در آیین‌نامه، به موجب قانون برعهده‌ی باشگاه‌ها و مؤسسات ورزشی قرار می‌داشت.
البته این امکانات و تجهیزات ورزشی می‌بایست از ایمنی لازم برخوردار باشند به طور کلی تعهد به ایمنی از وظایف مهم باشگاه است که باشگاه‌ها – اعم از کوچک و بزرگ می‌بایستی طرح‌ها و برنامه‌هایی را در جهت ایمن‌سازی داشته باشند.211
به طور کلی این وظیفه در تمام آیین نامه‌های فدراسیون‌های ورزشی پیش‌بینی شده است به طور مثال بر طبق بند 3 ماده 11 آیین نامه لیگ قهرمانی جودو باشگاه کشور مصوب سال 1390، نیز تهیه کلیه وسایل ایمنی و پوششی و تجهیزات شخصی ورزشکاران بر عهده باشگاه‌های شرکت‌کننده می‌باشد.
امروزه باشگاه‌های ورزشی و بازیکنان آن‌ها از نبود حداقل امکانات رنج می‌برند به طوری که بازیکنان باشگاه‌های استقلال و پرسپولیس معمولاً در مصاحبه‌هایی از نبود رختکن و لباس‌کن مناسب سخن به میان می‌آورند.212
ـ تأمین امکانات برای انجام مسابقات مانند تشکیل اردوها و تدارک مسافرت‌ها213
عرف ورزشی و هم‌چنین قراردادهای ورزشی تأمین امکانات برای انجام مسابقات را برعهده‌ی باشگاه‌ها می‌دانند. به طور کلی تدارکات سفر از قبیل هواپیمای مناسب یا اتوبوس مناسب، محل اردوی مناسب و … که همیشه قبل از مسابقات مهم انجام میپذیرد وظیفه باشگاه‌ها است که این امر و لو در قرارداد قید نشده است عرفاً به صورت شرط ضمنی قابل استنباط از قراردادهای ورزشی می‌باشد.
بند 6 از ماده 11 آیین نامه لیگ قهرمانی جودو باشگاه کشور مصوب 1390 مقرر داشته است، “باشگاه‌ها موظفند کلیه هزینه‌های تیم خود را برای اعزام به مسابقات بپردازند، هزینه‌ها شامل ایاب و ذهاب، تغذیه و اسکان و … می‌باشد.
ـ تأمین بیمه درمانی و حوادث برای بازیکنان در مدت قرارداد
با توجه به خطراتی که ورزش برای ورزشکاران و مربیان دارد الزام به بیمه کردن ورزشکاران را می‌توان از تعهدات مهم باشگاه‌ها و مؤسسات ورزشی دانست. مطابق ماده 25 آیین‌نامه و دستورالعمل نقل و انتقالات بازیکنان (فدراسیون بسکتبال): باشگاه موظف است بازیکن و مربی را در برابر فوت، سوانح، صدمات، نقض عضو و هرگونه بیماری ناشی از مسابقات یا تم
رینات یا به هنگام مسافرت‌های داخل و خارج از کشور از طریق فدراسیون پزشکی جمهوری اسلامی ایران بیمه نموده و بیمه‌‌نامه ضمیمه قرارداد، شود.214
ـ مطلع کردن بازیکن از مقررات مربوطه
باشگاه موظف است بازیکنان را نسبت به مقرارت و قوانین و آیین‌نامه داخلی باشگاه آگاه کند آیین‌نامه‌ها و قوانین انضباطی فدراسیون را نیز به بازیکن تفهیم کرده به ویژه در مورد تغییرات احتمالی در مقررات نقل و انتقالات آگاه کند.
بند 3 ماده 35 آیین‌نامه لیگ قهرمانی جودوی باشگاه‌های کشور مصوب 1390 مقرر داشته است: باشگاه موظف است نسبت به آگاه کردن بازیکن به مفاد مندرج در آیین‌نامه داخلی باشگاه اقدام و آیین‌نامه‌های مسابقات لیگ و انضباطی مصوب فدراسیون را به بازیکن ابلاغ و با اخذ امضاء و اثر انگشت سبابه، ابلاغ را به تأیید بازیکن برساند.
این موارد از تکالیف عمده باشگاه می‌باشد که عدم رعایت آن‌ها ممکن است موجب ایجاد مسئولیت برای باشگاه‌ها و مؤسسات ورزشی مربوطه گردد.
ـ انتخاب مربیان مناسب برای آموزش ورزشکاران
انتخاب مربیان واجد صلاحیت از اصلی‌ترین وظایف باشگاه‌ها و مؤسسات ورزشی

این مطلب رو هم توصیه می کنم بخونین:   منبع پایان نامه ارشد با موضوعتأمین اجتماعی، میزان استفاده، تسهیلات مالی
دسته‌ها: پایان نامه ها

دیدگاهتان را بنویسید