برای جلوگیری از اصابت توپ یک الزام حقوقی است؛
6. لغزنده بودن کف حمام‌ها، دستشویی‌ها، کنار استخر از عوامل خطرساز است. رفع اشکالات الزامی است در کنار هر شیر آب که برای آبیاری استفاده می‌شود نصب یک تابلو که غیر بهداشتی بودن آن را مشخص می‌کند ضرورت دارد. در عین حال از نظر فنی باید به گونه‌ای باشد که اشخاص عادی نتوانند از آن‌ها استفاده کنند؛
7. مسمومیت حاصل از شرب چنین آبی اگر منجر به مرگ شود قتل غیر عمدی محسوب و مسبب مجازات خواهد شد؛
8. جایگاه تماشاگران باید توسط کارشناسان مربوطه در مقاطع مشخص زمانی بازدید و اجازه ادامه استفاده کتباً ابلاغ گردد. مدیر ورزشگاه مسئول جلب نظر کارشناسان است؛
9. اطاق تأسیسات ورزشگاه شامل برق، دستگاه‌های حرارتی و برودتی باید همیشه قفل بوده و کلید آن منحصراً در اختیار مأمور فنی باشد؛
10. از قرار دادن وسایل خطرناک مانند دروازه هندبال، جعبه فلزی مخصوص نگهداری توپ، بخاری گازی، نردبان‌های فلزی و امثال آن در کنار زمین‌های ورزشی به شدت جلوگیری نماید؛
11. کلید و پریزهای ورزشگاه باید در محل محفوظ قرار داشته باشند به نحوی که امکان دستیابی اشخاص متفرقه به آن ممکن نباشد؛
12. نصب تابلوهای هشداردهنده یا نوشتن هشدارها در محل مناسب از اقدامات احتیاطی و پیشگیرانه است؛
13. از خرید اسباب، لوازم و تجهیزات نامرغوب خودداری نمایند؛
14. امکانات لازم برای کمک‌های اولیه همیشه باید در دسترس باشد؛
15. اطلاع از محل نزدیک‌ترین مراکز درمانی به ورزشگاه از تدابیر یک مدیر باید باشد.
16. درج تلفن‌های ضروری مانند اورژانس، پلیس، آتش‌نشانی، برق، گاز و اب در محل قابل رؤیت موید تدابیر مدیر ورزشگاه است؛
17. ایجاد ارتباط نزدیک با مسئولان پلیس محل، بیمارستان‌ها، اورژانش و غیره، نشاندهنده شایستگی و آینده‌نگر بودن مدیر است؛
18. تردد اشخاص مشکوک در ورزشگاه به ویژه در زمان فعالیت ورزشی دانش‌آموزان باید به دقت تحت نظر قرار گیرد؛
19. در مسابقات حساس که حتی احتمال ضعیفی برای درگیری وجود داشته باشد ورزشگاه باید به طور کامل عاری از مصالح ساختمانی مانند آجر، سنگ و غیره باشد؛
20. موانع فیزیکی برای جلوگیری از ورود تماشاگران به زمین‌های ورزشی از تدابیر الزامی است؛
21. در صورت وقوع حادثه باید گزارش کاملی از آن تهیه و در صورت لزوم در همان زمان به امضای شهود رسانده شود.
خلاصه این که مدیر ورزشگاه در محدوده‌ی مدیریتی خود وظیفه دارد که از وقوع حوادث با اتخاذ تدابیر لازم جلوگیری نماید در چنین صورتی و حتی به رغم تحقق هر حادثه هیچ مسئولیتی متوجه مدیران ورزشگاه و مجموعه ورزشی مربوط به عنوان شخص حقوقی نخواهد بود و در غیر این صورت اگر در وقوع حادثه مرتکب بی‌احتیاطی بی‌مبالاتی، عدم رعایت مقررات و یا غفلت شده باشد بر حسب نتیجه حاصله مسئولیت خواهند داشت150.
به طور کلی به موجب نظریه تقصیر، در صورتی که مدیران ورزشی مربوطه به وظایف خود عمل ننماید باشگاه مربوطه به عنوان یک شخص حقوقی به طور نیابتاً مسئول جبران خسارات وارده به غیر می‌باشد.
اما اکثر موارد قانونگذار برای این که جبران خسارت زیان‌دیده آسان‌تر گردد عنصر تقصیر را بر عامل ورود زیان مفروض دانسته است. که در این فرض تقصیر کارفرما در دو حالت نسبت به زیان وارده توسط مستخدم وی قابل تصور است که موجب شده است برخی بر نظریه فرض تقصیر کارفرما ناشی از سوء انتخاب کارگر توسط وی متمایل گردند و برخی نیز به نظریه فرض تقصیر کارفرما ناشی از سوء مراقبت از عمل کارگر سوق پیدا کنند. متصدیان اماکن ورزشی و مقامات مسابقه نیز ممکن است در صورتی که در سازمان‌دهی و قواعد اداری و تشکیلاتی خود به طریق ایمنی متعارف عمل نکرده باشد مسئول جبران خسارات وارده به بازیکنان نیز واقع می‌شوند.151
2. نظریه خطر
2ـ1. حقوق ایران
در نتیجه صنعتى شدن جامعه و پیدایش مسائل حقوقى جدید ناشى از روابط افراد جامعه، خصوصا در روابط کارگر و کارفرما و با توجه به این امر که ورزش حرفه‏اى نیز یکى از صنایع بسیار مهم جهان مى‏باشد و به تعبیرى تجارت مى‏باشد، نظریه جدیدی به نام نظریه خطر مطرح گردید.
از نظر تاریخى مسئولیت بدون تقصیر [نظریه خطر] مقدم بر نظریه تقصیر است در حقوق قدیم توجه قانون‌گذاران بیشتر به جبران خسارت زیان‏دیده بوده است، در اسلام نیز با آن که نشانه‏هایى از مفهوم تقصیر و اثر آن در مسئولیت وجود دارد تکیه بر جبران ضرر هدفش این است که هیچ ضررى جبران نشده باقى نماند.152
مفهوم نظریه خطر یا مسئولیت عینی آن است که هر کس مسئول خسارتی است که به دیگران وارد کرده است اعم از این که تقصیر کرده باشد یا نه، به بیان دیگر معیار و مبنای مسئولیت رابطه سببیت بین فعل شخص و زیان وارد به شخص دیگر است.
در این سیستم هر کسی مسئول خطرات ناشی از عمل خود بوده و در برابر زیان وارد به دیگری مسئول شناخته می‌شود و در این زمینه تفاوتی بین عمل مشروع و نامشروع وجود ندارد. طبق این نظر همین که شخص فعلی را مرتکب شود یا محیط خطرناکی را به وجود آورد مسئول کلیه خسارات ناشی از آن حتی بدون هیچ گونه تقصیر می‌باشد.153
بنابراین نظر باشگاه‌های ورزشی با ایجاد یک مکان ورزشی محیط خطرناکی را ایجاد کرده و بنابراین مسئول کلیه خسارات ناشیه می‌باشد.
2ـ2. حقوق کشورهای اروپایی
واضعین این نظریه در غرب دو حقوقدان فرانسوى به نام ژوسران و سالى بودند154. بر طبق ای
ن نظریه، مبناى مسئولیت، خطر ایجاد شده توسط کارفرما نیست بلکه خطر ایجاد شده در این جا به فعالیت وا داشتن افراد دیگر است. پلانیول مبناى مسئولیت کارفرما در قبال کارگر را خطر یا زیان احتمالى مى‏داند اما سالى و ژوسران (قرن 19) در فرانسه به این نظریه اعتقاد داشتند که رابطه سببیت بین فعل شخصى و زیان وارده، خواه عمل وى قانونى و بدون تقصیر یا خطاى کارانه باشد، در هر حال کارفرما مسئول خطرات ناشى از عمل خود خواهد بود. این نظریه، نظریه خطر اطلاق مى‏شود به طورى که سالى معتقد است “هر کس در مقابل محیط خطرناکى که جهت فعالیت خود ایجاد کرده است و فعالیتش ثمرات مادى و معنوى براى او در بر داشته است، مسئولیت دارد”155. رأى شعبه اول دیوانعالى فرانسه نیز مؤید این نظر است در جایى که سازمان دهنده یک فعالیت ورزشى باید بر حسن اجراى فعالیت ورزشى نظارت و در غیر این صورت موجب ایجاد مسئولیت باشگاهی مى‏شود که از آن متنفع مى‏شود.156
در حقوق انگلستان نیز در توجیه مسئولیت نیابتى کارفرما آمده است “کارگرى که در جهت منافع کارفرما فعالیت مى‏کند باعث مى‏شود کارفرما نیز نسبت به اقدامات و خطاهاى کارگرى که در جهت تولید و تامین این منافع صورت مى‏گیرد مسئولیت پیدا مى‏کند”157.
بنابراین باشگاه‏هاى ورزشى نسبت به خسارات وارده به غیر که توسط ورزشکاران و مربیان و به طور کلى کارکنان خود ایجاد مى‏شود در صورت تحقق شرایط لازمه، به طور نیابتی مسئول خواهد بود به دلیل این که سود فعالیت‌هاى ورزشى مربوطه در جیب آنها خواهد رفت. براى مثال در صورتى که ورزشکاران براى حفظ نتیجه برد، اقدام به خطاى فنّى روى بازیکن حرف نمایند، باشگاه بایستى نیابتا مسئول قرار گیرد به دلیل این که با پیروزى و موفقیت تیم، هم تماشاگران بیشترى به استادیوم مى‏روند و هم سود مالى بیشترى نصیب تیم مى‏شود. به هر حال نظریه‏ى خطر به دو قسم تقسیم مى‏شود: 1. نظریه خطر مطلق 2. نظریه‏ى خطر در مقابل منفعت.

این مطلب رو هم توصیه می کنم بخونین:   پایان نامه با کلید واژه هایاختلالات روانی، اختلالات اضطرابی، تنظیم هیجان، تنظیم شناختی

2ـ2ـ1. نظریه خطر مطلق
در نظام کامن لا نیز علیرغم اینکه مسئولیت را مبتنى بر تقصیر مى‏داند، در توجیه مسئولیتهاى مطلق (که از آن جمله باید مسئولیت کارفرما را نام برد) بیان مى‏کند: “هر کس به ناروا ایجاد خطر کند مرتکب تقصیر مى‏شود”.
بعضى نیز تقصیر فرد را، منوط به ایجاد خسارت براى دیگران شناخته‏اند. نظریه خطر مطلق امروزه طرفدارى ندارد. اگر کارفرما به دلیل توسعه فعالیت خویش و داشتن کارگران متعدد در قبال خطرات ناشى از فعالیت آنان مسئولیت داشته باشد، پس از جبران خسارت شخص ثالث نباید حق مراجعه به کارگران خویش را داشته باشد، در حالیکه چنین نیست و در صورت بروز تقصیر از ناحیه کارگر و ورود خسارت به غیر، حق مراجعه براى او محفوظ است.158
2ـ2ـ2. نظریه خطر در مقابل منفعت
عده‏اى از جمله ژوسران و برتراند قائل به نظریه خطر در مقابل منفعت مى‏باشند. به طور کلى طرفداران این نظریه معتقدند که کارفرما به دلیل سود بردن از کار کارگر موظف به تحمل مسئولیت عمل وى مى‏باشد. این نظریه با قاعده “من لم الغنم فعلیه الغرم” و قاعده “الضمان بالخراج” سازگار است. به تعبیر آقاى دکتر کاتوزیان “عدالت اجتماعى اقتضا دارد کسى که از کار کارگاهها سود میبرد، باید زیانهای ناشی از آن را نیز تحمل کند به اضافه چون اداره کارگاه با کارفرماست و او باید کار را به کاردان بسپارد و نظمى برقرار سازد که از وارد شدن زیان به دیگران جلوگیرى شود، طبیعى است کارفرما باید سبب قوى‏تر شمرده شود و سهم او نیز در این راه محاسبه گردد159 بر این نظریه ایرادى وارد است؛ اگر این نظریه مبناى مسئولیت باشد، چگونه زیان دیده مى‏تواند علیه گماشته (بازیکن یا مربى و به طور کلى کارگر مستقیما اقامه دعوى نماید و در صورت تأدیه خسارت توسط کارفرما، کارفرما حق رجوع به گماشته را داشته باشد.
عده‏اى نیز با الهام از نظریات امیل دورکیم قائل به نظریه خطر نامتعارف هستند. در این نظریه اعمالى که شخص مطابق عرف انجام مى‏دهد، هر چند باعث خسارت دیگران باشد، مسئولیت‏زا نیست؛ اما هر گاه شخص پا را از شرایط متعارف فراتر گذارد و کارهاى نامتعارف انجام دهد، در مقابل آثار عمل زیانبار خود مسئولیت دارد.160
در سیستم حقوقى انگلیس نیز براى مسئولیت نیابتى کارفرما توجیهاتى ارائه شده است:
ـ ضابطه کنترل161 که بر اساس آن کارفرما چون نسبت به حرکات و سکنات کارگر در محیط کار اشراف دارد و علاوه بر آن داراى حق نظارت و کنترل بر کارگر است، در صورت عدم کنترل کارگر در مقابل عمل زیانبار وى در مقابل اشخاص ثالث، مسئول خواهد بود. بنابراین باشگاه مربوطه ممکن است نیابتا مسئول خسارت حاصله قرار گیرد در صورتى که از رفتار خشونت‏آمیز بازیکن و یا مربى‏اش جلوگیری نکند.
ـ برخى حقوقدانان انگلیسى به ضابطه “غنى‏تر بودنه کارفرما”162 استناد مى‏کنند که بر این اساس کارفرما غنى‏تر است لذا براى اینکه خسارت زیاندیده جبران شود، عدالت اقتضاء مى‏کند وى خسارت را پرداخت نماید.163

3. نظریه فرض تقصیر
“بر مبنای این نظریه در حوادث صنعتی و در زیان‌های ناشی از کاربرد وسایل خطرناک و ماشین آلات که اثبات تقصیر تولیدکننده محصولی که استعمال آن باعث خسارت شده با توجه به دشواری‌های خاص، در چنین مواردی برای کمک به زیان‌دیده می‌توان تقصیر را مفروض دانست یعنی او را از اثبات تقصیر معاف نمود. یعنی این به معنای وضع مسئولیت مطلق برای فاعل زیان نیست، زیرا او می‌تواند با نفی تقصیر یا اثبات عدم تقصیر
از مسئولیت مبرا شود. مقصود از ایجاد اماره قانونی تقصیر این است که قانون اوضاع و احوال خاص را دلیل تقصیر قرار دهد و تقصیر عامل زیان را مفروض بداند.164
اگر چه بعضى از حقوقدانان تصور کرده‏اند که قانونگذار براى کارفرما مسئولیت مبتنى بر خطر ایجاد کرده است165. اما به نظر مى‏رسد این گونه نباشد؛ زیرا اگر چنین بود، اثبات بى تقصیرى کارفرما، نباید وى را از مسئولیت معاف مى‏ساخت؛ حال آنکه بند دوم ماده 12 قانون مسئولیت مدنى که بیان مى‏کند: “… مگر اینکه محرز شود تمام احتیاط‌هاى مزبور را به عمل آورده است…”.
باید اذعان نمود که براى باشگاه‌های ورزشی به عنوان کارفرما فرض تقصیر شده است، به این معنا که اگر از فعل ورزشکار خسارتى به بار آید چنین فرض مى‏شود که او در انتخاب کارگر شایسته و پیشگیرى از ضرر به غیر، احتیاط لازم را انجام نداده است. به همین سبب اگر معلوم شود وى تمام احتیاطهاى لازم را بر مبناى اوضاع و احوال مبذول داشته است، از مسئولیت برى خواهد شد. به عبارت دیگر براى اینکه نظریه ایجاد خطر و رعایت عدالت اجتماعى در ایجاد فرض

دسته‌ها: پایان نامه ها

دیدگاهتان را بنویسید