نشان دادند که میزان آفلاتوکسین در اثر پاستوریزه کردن و هموژنیزه کردن شیر ثابت می‌ماند (ون اگموند54 و همکاران 2004- ویزمن و مارث55 1983 و گواریس56 2001). مطالعات مختلف که هرکدام نتایج متفاوتی را بدست آوردند. وجود تفاوت در داده های گزارش شده را می توان به استفاده از دماهای مختلف – روش‌های تحلیلی مختلف-و استفاده از شیرهای نسبت داد که به صورت طبیعی و مصنوعی آلوده شده اند.
توکلی و همکاران ( 1390) به بررسی آلودگی پنیرهای پاستوریزه عرضه شده توسط کارخانه تولید کننده فرآورده‌های لبنی در شهر تهران با روش الایزا به آفلاتوکسین پرداختند. در این مطالعه مقطعی 100 نمونه پنیر پاستوریزه توسط دو کارخانه در 2 فصل تابستان و زمستان به صورت تصادفی انتخاب و با استفاده از روش الایزا از نظر آلودگی به آفلاتوکسین M بررسی گردیدند. نتیجه حاکی از این است که در 63 درصد از نمونه‌های مورد آزمایش AFM یافت شد و متوسط مقدار آفلاتوکسین ng/kg39/53 تعیین گردید و تنها 6 نمونه (%3/9 موارد مثبت) دارای آلودگی بیش از حد مجاز استاندارد ایران (ng/kg200) بودند. میانگین AFM1 در نمونه‌های جمع آوری شده در تابستان به طور معنا داری (03/0p) کمتر از نمونه‌های جمع آوری شده در زمستان است. آن‌ها به این نتیجه رسیدند که درصد قابل توجهی از پنیرهای تولید شده توسط کارخانجات مختلف در ایران آلوده به آفلاتوکسین M1 هستند.
مکتبی و همکاران (1390) سطح آفلاتوکسین M1 در شیر گاوداری‌های سنتی منطقه اهواز به روش الایزا را مورد بررسی قرار دادند. نتایج بدست آمده نشان داد که تقریبا 100 درصد از نمونه‌ها درجات مختلفی از آلودگی را داشتند. میزان AFM1 در 13 نمونه( 4/14 درصد) بالای 50 نانو گرم بر لیتر و بیش از حد مجاز استاندارد اروپا و اکثر کشورهای جهان بود .8 نمونه بین 30-50 نانو گرم آفلاتوکسین داشتند و این مقدار برای تعداد 24نمونه بین10-30 نانو گرم بود. بقیه نمونه‌ها(50درصد) بیش از 10-0 نانو گرم آفلاتوکسین داشتند. نتایج حاکی ار این است که کقدار این سم در بعضی از نمونه‌ها به صورت معناداری بالاتر از استاندارد اروپا است و این برای سلامت مصرف کنندگان خطرناک است.
سالاری و همکاران(1390) مطالعه ای را با هدف مقایسه دو روش ELISA و HPLC در تعیین آفلاتوکسین B1و اکراتوکسین A در فلفل قرمز ایران را انجام دادند. برای این منظور ،36 نمونه فلفل قرمز
از سطح مزرعه در شهرستان سبزوار جمع آوری گردید و در برابر نور خورشید و هوای ازاد خشک شد. در میان مجموع 36 نمونه، میزان حضور AFB و OTA در روش الایزا به ترتیب 28 مورد ( 77/8 درصد) و 8 مورد ( 22/2درصد) و در محدوده 1/1-15 میکروگرم بر کیلوگرم و 59/0-52/2 میکروگرم بر کیلوگرم بدست آمد. در مقایسه با روش HPLC، مقدار آفلاتوکسین و اکراتوکسین به ترتیب در 25 مورد و 6 مورد از نمونه‌ها در محدوده 4/0-14/5 و 74/0-74/2میکروگرم بر کیلوگرم شناسائی شد. از نظر آماری ارتباط مناسبی بین دو روش در آنالیز کمی مشاهده شد که به ترتیب برابر 979/0و947/0بوده ولی همبستگی بدست آمده برای AFB1 دقیقتر و بالاتر از OTA بود. از طرف دیگر میزان AFB1وOTA تعیین شده توسط الایزا بالاتر از میزان بدست امده توسط HPLC بود. نتایج نشان داد که می‌توان از الایزا برای تعیین حضور AFB1 و OTA در پودر فلفل قرمز استفاده نمود؛ اما نتایج بدست امده توسط این روش باید توسط روش HPLC تایید گردد.
خوشنویس و همکارنش (1392) میزان آفلاتوکسین M را در شهر بابل مازندران ایران مورد مطالعه و بررسی قرار دادند. در این مطالعه که در طی پاییز 2010 انجام گرفت ، 45 نمونه بستنی از سوپرمارکت‌های شهر بابل جمع اوری شدند. و سپس میزان آلودگی نمونه‌ها به AFM با استفاده از روش ELISA مورد بررسی و مطالعه قرار گرفت‌. از تعداد 45 نمونه، میزان آفلاتوکسین در 10 نمونه ( 2/22%) بیشتر از حد مجاز استاندارد اتحادیه اروپا بود. حداکثر مقدار آفلاتوکسین ng/l103حداقل مقدار آن ng/l2/1و مقدار میانگین برابر ng/l98/33 بود. هیچ گونه رابطه معناداری بین و سطح آلودگی با AFM و روش‌های مختلف آزمون های آماری وجود نداشت.
نیلیچان و همکارانش( 1392) میزان آفلاتوکسین M در ماست، پنیر و بستنی را درایران در شهر کرد مورد مطالعه و بررسی قرار دادند. برای این کار 120نمونه که شامل 40 نمونه از هر کدام بود تهیه شد. این نمونه‌ها همگی در ایران تولید شده بودند و از منظر آلودگی به AFM مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. در 35 درصد از ماست ها ،40 درصد از پنیرها و 29درصد از بستنی‌ها آفلاتوکسین M یافت شد. غلظت AFM در 7 درصد نمونه پنیر بیشتر از حد استاندارد بود ولی مقدار آفلاتوکسین در بستنی کمتر از حد مجاز بود.
معینیان و همکاران( 1392) مطالعه‌ای را با هدف تعیین غلظت آفلاتوکسین M1در شیر خام تولیدی در شهرستان شاهرود، دامغان، سمنان و گرمسار را انجام دادند. بر اساس یافته های پژوهش میانگین و انحراف استاندارد غلظت آفلاتوکسین برابر 01/8+1/55 نانو گرم در کیلوگرم به دست آمد. کم ترین مقدار آفلاتوکسین در شیر خام در حد غیر قابل تشخیص و بیش ترین مقدار آن برابر 743 نانو گرم تعیین گردید. به طور کلی می‌توان نتیجه گیری کرد که غلظت آفلاتوکسینM1در 8/15 درصد از نمونه‌های شیر خام، از حد استانداردهای ایران ( 100 نانو گرم در کیلو گرم) بیش تر و تفاوت بین شهرستان‌ها معنی دار بود. بنابراین بررسی خوراک دام در شهرستان‌های مورد بررسی از نظر نوع، فراوری، و نحوه نگه داری مفید خواهد بود.
در گزارش که توسط موسسه سلامت هنگ کنگ ارائه شده سعی به آن شد تا بررسی های انجام گرفته بر روی آفلاتوکسین از سال 1998تا 2000مورد ارزیابی قرار گیرد. در طی این دو سال 526 نمونه غذایی در 3 طبقه غذایی به نام‌های بادام و فرآورده‌های بادامی، روغن های گیاهی و چربی‌ها و غلات و فرآورده‌های غلات را تهیه و میزان آفلاتوکسین در آن‌ها مورد بررسی قرار گیرد. و سپس یافته ها با یکدیگر مورد مقایسه قرار گرفتند و نتیجه حاکی از آن است که خطرات بالقوه مرتبط با وجود آفلاتوکسین در غذاها در هنگ کنگ چندان جدی نیست.
در ایتالیا گالوانوو57 همکاران در سال 1995، 159 نمونه شیر ،97 نمونه شیر خشک جهت تغذیه نوزادان و 114نمونه ماست که بطور تصادفی از سوپرمارکت ها و فروشگاه‌های دارویی در چهار شهر بزرگ ایتالیا جمع آوری کردند و به روش HPLC آفلاتوکسین M1 را بررسی نمودند. آفلاتوکسین M1 در 136 نمونه شیر( 86%) حدود کمتر از 1 نانوگرم در لیتر (که بطور متوسط 19/10 نانوگرم در لیتر) ،81 نمونه شیر خشک (84%) حدود کمتر از 1 نانوگرم در لیتر تا 3/101نانوگرم در لیتر (و بطور متوسط 77/21 نانوگرم در لیتر) ودر 91 نمونه ماست (80%) حدود کمتر از 1نانوگرم در لیتر تا 496 نانوگرم در لیتر و بطور متوسط 08/18 نانوگرم در لیتر شناسایی شد. میزان آفلاتوکسینM1 شیر و ماست در دوره آبان تا فروردین چهار برابر بیشتر از نمونه‌های اردیبهشت تا مهر بودند.
در بررسی دیگر که توسط نامبرده روی 161 نمونه شیر ،92 نمونه شیر خشک جهت تغذیه کودکان و 120نمونه ماست انجام شد ،125 نمونه شیر( 78%) حدود کمتر از 1نانوگرم در لیتر تا 6/79 نانوگرم در لیتر(که بطور متوسط 2/32نانوگرم در لیتر) آفلاتوکسین و در 73 نمونه ماست حدود 61% کمتر از1 نانوگرم در لیتر تا 1/32نانوگرم در لیتر (که بطور متوسط 02/9 نانوگرم در لیتر) آفلاتوکسین جدا کردند و فقط چهار نمونه بیش از حد استاندارد اروپایی بود.
با توجه به آنچه که از نتایج این تحقیق بدست آمده است می توان فهمید که مقدار آفلاتوکسین M در بعضی از انواع مختلف پنیرهای مورد استفاده در این مطالعه یک مشکل مهم و تهدید کننده برای سلامتی عمومی در ترکیه می‌باشد.
در مطالعه انجام گرفته توسط سلیمان و همکارانش در سال 2013وجود آفلاتوکسین 1M در شیر احشام استان خارطوم سودان مورد بررسی قرار گرفت. برای مطالعه 123 نمونه شیر از طریق نمونه گیری تصادفی در خارطوم جمع آوری شد.
به منظور ردیابی و تعیین مقدار AFM در نمونه‌های شیر روش ELISA استفاده شد. در تمام نمونه‌های شیر آزمایش شده آفلاتوکسین M وجود داشته است. مقدار آفلاتوکسین در 141 نمونه (%6/98) در صد از نمونه‌های شیر بیش از حد تعیین شده( ng/kg50) بود. نتیجه بدست آمده حاکی از این بود که مقدار AFM در نمونه‌های شیر خارطوم یک مشکل جدی است و در واقع آلودگی به این نوع آفلاتوکسین باعث ایجاد مشکل برای سلامت عمومی مردم می‌گردد. و در این زمینه تولید کنندگان و نگهدارندگان و متخصصین بایستی بیشتر مراقب باشند.
گوواریس و همکاران58 (2002) ماست بدست آمده از شیرگاو که به صورت مصنوعی توسط آفلاتوکسین M و به مقدار 050/0 و 100/0 گرم بر لیتر آلوده شده است را تخمیر کرده تا میزان PH آن به 4 و 6/4 برسد. ماست های مورد نظر به مدت 4 هفته در دمای 4 سانتی گراد ذخیره شدند. تجزیه و تحلیل میزان آفلاتوکسین M در شیر،ماست و ماست چکیده با استفاده از روش ستون عصاره گیری و کروماتوگرافی مایع به همراه فلوروتیک انجام گرفت. میزان آفلاتوکسین M در نمونه ماست ها از کاهش قابل توجهی در مقایسه با حالتی است که در ابتدا به شیر افزوده شده است. رشد باکتری اسید لاکتیک در ماست آلوده به آفلاتوکسین نیز تحت تاثیر قرار می گیرد به استثنا استرپتوکوکوس ترموفیلوس که اگر غلظت آن بالا باشد افزایش کمی را می توان مشاهده کرد. بعد از انجام عمل تخمیر میزان pHآن 6/4 است. در زمانیکه ماست در یخچال ذخیره می‌شود، پایداری آفلاتوکسین در ماست دارای pH برابر با 6/4 بیش تر از ماست دارای pH=4 است. در صد از دست رفتن مقدار آفلاتوکسین اولیه در شیر به ترتیب در پایان تخمیر برابر 13 و 22% برای ماست دارای pH برابر با 6/4 و 4 تخمین زده شد. درصد نرخ توزیع آفلاتوکسین در ماست چکیده وقتی میزان آلودگی در پایین ترین و بالاترین سطح قرارداد برابر 10/90 و 13/87 می‌باشد.
آفلاتوکسین‌ها یک گروه از چندین متابولیت فرعی و سمی قارچ‌ها هستند که توسط گونه‌های آسپرژیلوس تولید می‌شوند و در بسیاری از غذا ها در سرتاسر جهان یافت می‌شوند مخصوصاً در شرایطی رشد می‌کند که مطلوب و مخصوص خواست این گونه باشد. آفلاتوکسین B فراوان ترین شکل موجود در خوراکی‌ها و غذاها است. هضم غذاهای آلوده به آفلاتوکسین B توسط حیوانات شیرده باعث تولید آفلاتوکسین M می‌شود. که در واقع یک متابولیت 4 هیدروکسیلی از آفلاتوکسین B در شیر است. خطر قرار گرفتن انسان در معرض آفلاتوکسین M آن هم از طریق مصرف شیر و محصولات شیر موضوعی است که تحقیقات زیادی به آن پرداخته اند. (اسکات59 1989- گوراما و بولمان 1995- گالوانو و همکاران1998- کیم و همکاران 60،2000). هر دو آفلاتوکسین M و B باعث صدمه زدن به DNA و جهش ژنتیکی و تغییر و برهم ریختن شکل ها و کروموزوم‌ها و تبدیل و تغییر سلول ها در سلول پستانداران- حشارت- یوکاریوت‌ها رده پایین و باکتری‌ها می گردند. (IDF-1997). بهرحال آفلاتوکسین M نسبت به آفلاتوکسین B قابلیت جهش زایی و ژنوتوکسیک کمتری دارد (بارنر 1970، لافونت 1987). آژانس بین المللی تحقیقات سرطان (ایراک)61 اخیراً آفلاتوکسین B و M را به ترتیب به عنوان طبقه اول (سرطان زا برای انسان) و طبقه دوم (احتمال سرطان زایی برای انسان) طبقه بندی کرده است.به منظور حفاظت از مصرف کنندگان بالاخصوص کودکان در مقابل شیر و محصولات لبنی الوده، قوانینی توسط کشورهای مختلف در مورد میزان وجود آفلاتوکسین، B در شیر تصویب شده است. بنابراین بیشترین مقدار ممکن و مجاز آفلاتوکسین در شیر خام در شیر حرارت داده شده و شیر تولید محصولات لبنی در اتحادیه اروپا برابر 50/0 gl می‌باشد. در صورتیکه سازمان غذا و دارو (FDA) مقدار gl 50/0 ر

این مطلب رو هم توصیه می کنم بخونین:   پایان نامه با موضوع تتابع اضافات، دستور زبان
دسته‌ها: No category

دیدگاهتان را بنویسید